• Hier komen de dagen voor 2012, stay tuned!
Slideshow

0
Aantal unieke
bezoekers
Powered By Google Analytics

Raceverslag: 23-09-2011 Bochtgemist @Mettet

Dit verslag is geschreven door Yakko.

Na de afgelopen circuitdag te Zolder (Be), hadden Yuri en ik de smaak te pakken. Omdat we beiden maar drie sessies hadden gereden die dag en het einde van het circuit seizoen 2011 al in zicht kwam, was een laatste goede afsluiter geen verkeerde gedachte. Het weer in de gaten houdende, vernam ik dat MSH, een circuitdag organisator, nog een dag gepland had staan op Mettet (Be) enkel was deze dag al volgeboekt. Ervaring leerde dat vol != vol dus binnen de kortste keren had ik 2 inschrijvingen snel geboekt :) Dat beloofde nog wat te gaan worden, Yuri en ik tegelijkertijd op het circuit!
Goed, voor het zover was moest er, zoals gewoonlijk, nog gesleuteld worden. Zoals te lezen was in het vorige verslag lag Yuri zijn voor-velg nog bij de richter. Deze zou weer kaarsrecht afgeleverd worden binnen een bepaalde tijd. Nu bleek dat de richter zelf deze periode nogal ruim geschat had en dat, toen ik de velg weer op wilde halen, er nog helemaal niets aan gedaan was. Aangezien we toch wilden rijden op Mettet heb ik de velg maar weer meegenomen en heeft Yuri hem weer in zijn CBR gemonteerd, zodat zijn fiets ook klaar was voor de laatste circuitdag.
Mijn CBR was er overigens ook klaar voor, d.w.z., de Dynamo was nog steeds niet helemaal fris dus de accu werd niet bijgeladen. Daarvoor had ik speciaal van Vonky een zwaardere druppellader geleend om tussen de sessies door de accu bij te laden, dus dat zou ook goed moeten komen.

Goed, we hadden de avond van tevoren alles al klaargezet om de volgende morgen vroeg af te zakken richting Mettet (Be). Omstreeks 6h tuften we die morgen Hazeldonk voorbij. Hoe dichter we in de buurt van Mettet kwamen hoe mistiger het werd. Yuri vreesde voor het ergste maar ik bleef erbij dat het circuit zonnig zou zijn (wishfull thinking). Eenmaal bij het circuit aangekomen bleek het alles behalve zonnig te zijn:

Zie je dat?! Wat? Ja, precies!

Zie je dat?! Wat? Ja, precies!

Wat bleek, we hadden nog net 30m zicht. Dat was balen, dit konden we niet gebruiken. Onder deze omstandigheden viel er weinig te rijden en dit werd bevestigd tijdens de briefing door Peter (MSH). Men gaf aan te wachten tot de mist opentrok om vervolgens volgens een aangepast schema te gaan rijden. Niets aan te doen, het was wachten geblazen totdat de mist wegtrok.
We moesten toch nog onze startbewijzen ophalen en daarvoor moesten we eveneens bij Peter zijn. Komen we bij de inschrijftafel aan met de nodige formulieren, kijkt Peter ons aan, zegt hij “Ah, daar hebben we de Dijkjes”. Yuri en ik kijken elkaar aan zo van “Ok, nu al berucht?”. Echter hebben we zonder problemen onze startbewijzen kunnen bemachtigen om vervolgens onze spullen en motoren klaar te zetten voor het geval de mist wegtrok en er gestart kon worden.

De bochtgemist.nl setup zoals gewoonlijk

De bochtgemist.nl setup zoals gewoonlijk

Tja en daar sta je dan, alles klaar maar niet kunnen starten vanwege geen zicht. Dan maar een koffie pakken in de vernieuwde kantine van Mettet, dat ging er wel in omdat het best nog wel frisjes was buiten. Eenmaal binnen had ik 2 koffie besteld, bleek je niet te kunnen pinnen. En contant geld, normaliter stikken we ervan ;) , maar uiteraard dit keer niet. De overijverige fransman achter de bar constateerde dat ik wat te kort kwam en liet duidelijk merken dat hij slecht gehumeurd was. Ik, natuurlijk de moeilijkste niet, sprak mijn buurman, een vriendelijke Vlaming aan en die bleek bereid te zijn ons te financieren waardoor we enkele minuten later aan een lekker warm bakkie pleur, de redelijk uitzichtloze situatie buiten, aanzagen. Gelukkig begon het omstreeks 10h op te klaren en kwam het paddock voor een groot deel tevoorschijn:

Paddock van Mettet, het begon zowaar op te klaren ...

Paddock van Mettet, het begon zowaar op te klaren ...

Om 10:30 was het zover, er werd gecommuniceerd dat de eerste sessie vervallen was en dat alle tweede en derde sessies ingekort werden naar 15 minuten totdat er weer volgens de originele planning gereden zou kunnen worden. Zo gezegd zo gedaan.

Yuri en ik waren er beide klaar voor, camera’s waren gemonteerd en liepen, dus hop de baan op. Eenmaal op de baan bleek het asfalt niet vochtig, dus rustig aan beginnen en vervolgens opbouwen. Ik ging best aardig de eerste rondes en kon Yuri nog voorblijven totdat mijn vizier begon te beslaan. Door de koude en vochtige buitenlucht gecombineerd met mijn warme asem besloeg mijn vizier juist op die momenten wanneer het spannend werd. Dus dat was wanneer er geremd moest worden en wanneer ik in de bochten hing. Direct nadat ik hier last van kreeg haalde Yuri mij in en dat deed mij al vermoeden dat hij er geen last van had (Pinlock), want meneer fietste vrolijk verder :S. Ik daarentegen begon er steeds meer last van te krijgen, zo erg zelfs dat ik op het rechte stuk maar mijn vizier opende zodat ik wat kon zien. Probleem was echter dat dat goed ging totdat ik boven de 150 km/h kwam, daarboven klapte mijn vizier vanzelf weer dicht door de rijwind. Een situatie schetsje, Yuri rijdt langzaam van mij weg dus ik moest extra aan de bak om hem bij te houden, vervolgens zit ik met een beslagen vizier wat drie kwart van het circuit redelijk gaat en op het rechte stuk geheel beslaat. Voor het opdraaien van het rechte stuk start/finish doe ik snel mijn vizier open en zie ik wat. Tot een snelheid van 150km/h, want op dat moment klapt het vizier weer dicht, help, ik zie niets, hop weer open en vervolgens je rempunt missen omdat je met 1 hand zo weinig kan uithalen. Tot overmaat van ramp beginnen er aan de buitenkant van mijn vizier druppels te lopen van de vochtige mist die zich ophoopt, ik zie de finish vlag, pff mijn redding!

Terug op het paddock gelijk met Yuri in discussie, over de werking en het nut van een Pinlock. Het nut was mij ondertussen duidelijk, dus gelijk bij de locale raceshop-tent geprobeerd er een te bemachtigen maar helaas, hij had er geen op voorraad. In principe geen ernstig probleem want het klaarde steeds meer op en de lucht werd steeds droger. Yuri had weinig last van een beslagen vizier en had verder wel lekker gereden! Zijn nieuwe pak viel ook in goede aarde dus dat zat verder allemaal wel snor!

Sessie drie brak aan, wederom een ingekorte sessie van 15min, de lucht was een stuk droger dan tijdens de sessie daarvoor dus ik kon aardig meekomen. We bleven continu bij elkaar rijden maar omdat ik toch nog niet helemaal onbezorgd stuurde gaf Yuri het goede voorbeeld :) . Op een gegeven moment reden we tegelijkertijd het rechte stuk op en trokken we exact gelijk op, dit was het moment, kijken wie het laatste in de remmen duikt, vol accelereren, plat achter de kuipruit en ondertussen keken we elkaar eens aan van “haai, jij ook hier?!” :P Toen gebeurde er iets onverwachts, Yuri schoot er als een malle vandoor en zoals hij later ook zelf aangaf, ik schoot ineens terug. Ik begreep er niets van … ik gaf gas bij maar de CBR smoorde alleen maar. Accu nu al leeg?! Het dashbord vertoonde inderdaad weinig leven hmm.. vreemd. Benzine op, nee dat kon niet, ondertussen kon ik Yuri enkel uitzwaaien en smoorde de motor nog steeds. In mijn gedachten liep ik de laatste 10 seconden nog een keer door wat er nu eigenlijk gebeurde. Wacht, ik raakte net met mijn linkerhand iets aan, het zal toch niet ….. en ja hoor, de motor liep weer! Blijk ik tijdens het rijden de start/stop knop aangeraakt te hebben, een faal eerste klas natuurlijk! Goed, hebben we dat ook weer een keer meegemaakt :S, ik rijdt de sessie verder normaal uit en kom Yuri weer tegen op het paddock.

Het was tijd voor pauze, de overige sessies van de dag zouden, zoals gepland, verreden worden volgens het vooraf bepaalde schema. Het weer begon steeds beter te worden tot het punt dat de zon volop scheen. Hierop besloten we tijdens de pauze het centrum van Mettet in te gaan om geld te pinnen voor de vriendelijke Vlaming eerder die morgen. Eenmaal aangekomen in het centrum bleken de lokale reservisten een feest of iets van een open dag gepland te hebben en stond er een authentieke F16 ter bezichtiging. Snelheid en techniek dat vinden de Dijkjes wel interessant, dus hop, als rasechte Japanners, op de foto ermee:

Yuri kon het niet laten, eh mag ik even?!

Yuri kon het niet laten, eh mag ik even?!

Nadat we erachter kwamen dat het toestel er enkel stond als decoratie materiaal, er dus geen test vluchten gevlogen werden en er geen vrouwelijke piloten aanwezig waren om ons Vlaams mee te oefenen werd het al snel saai en zijn we afgezakt richting een Belgisch frietenkot om het e.e.a. in de brandende zon te nuttigen.

Eenmaal terug op het circuit hebben waren we klaar om te beginnen aan onze vierde sessie, de zon scheen volop. Ideale omstandigheden, beiden reden we weer naar de start en ook nu weer tegelijk gestart, de camera’s draaiden volop en heb vervolgens deze vierde sessie lekker kunnen rijden. Ik vond mijn ritme en kon bij Yuri aanhaken om zo zijn lijnen te filmen. Op een gegeven moment begin je het circuit te kennen en rij je consistente rondes. De vierde sessie was er 1 uit het boekje, het ging lekker en ik kon werken aan mijn techniek en aan de lijnen. Tijdens deze sessie zijn er door im-design.be o.a. de volgende foto’s gemaakt bij het uitkomen van de corkscrew:

Yakko en Yuri uitkomen corkscrew

Yakko en Yuri uitkomen corkscrew

Goed, einde vierde sessie, op naar de vijfde sessie. Voldoende blijven drinken en eten want met die warmte raak je snel uitgedroogd en verlies je gauw je concentratie vermogen. Wederom beiden zonder problemen richting start/finish gereden, het gas erop en daar gaan we weer, genieten.nl! Ik had net een volledige ronde afgelegd en kwam Agostini uit richting bocht 5, ook wel Mertens bocht genoemd. Dit is een 180 graden bocht, dus dat betekende bocht 4 uit, vol op het gas en vervolgens maximaal de ankers uit om “buiten, binnen (apex), buiten” bocht 5 aan te snijden en dan vervolgens de corkscrew in te duiken. Helaas verliep dat anders dan gepland.

Circuit Mettet

Bochten: 1. Surtees, 2. Anderson, 3. Findlay, 4. Agostini, 5. Saarinen, 6. Radigue van (een chicane), 7. Hubin (chicane 2), 8. Mertens, 9. Chambon, 10. Paquay

Ik kwam met een behoorlijke snelheid aan en remde flink, tot zover ging het goed. Ik zat buitenkant (links) bocht en ging verzitten om de rechtse bocht te gaan maken. Vervolgens hoor ik achter mij een kleine seconde lang een blokkerend voorwiel, een klap en voor ik het wist stuurde ik de motor rechtdoor de grindbak in en laat hem daar uitrollen. Bezinning … wat gebeurde er? Adrenaline giert door je lijf! “Alles nog ok?” Check! Alles functioneert nog? Check! Ik stond een meter voor een grasstrook stil in de grindbak dus eerst de motor maar eens op het gras krijgen. Het lukte mij de motor eigenhandig uit de grindbak te trekken en tegen de boarding aan te zetten! Ik kijk vervolgens achterom en zie een andere motor plat in de grindbak liggen, een rijder ernaast staan en verderop komt een baan Marshall aan huppelen. Dus ik loop richting die andere rijder om te kijken of hij in orde is en ik vraag aan hem wat er nu gebeurde. Waarop hij antwoordde “U remt ferm!

Yakko reageerd enigzins verbaasd op deze plotselinge verrassing

Yakko reageerd enigzins verbaasd op deze plotselinge verrassing

Ietwat verbaasd vraag ik aan de Marshall of ik eigenhandig richting de Pits mag rijden waarop hij instemmend knikt. Ik had wat schade hier en daar en ben vervolgens rustig richting de Pitsstraat gereden.

Yuri en Yakko uitkomen Anderson bocht

Zie het verschil in houding tussen de broertjes, Yuri flink in de strijd met de zwaartekracht, Yakko op weg naar de pits

Vervolgens heb ik op het paddock enkele gebogen onderdelen vervangen met reserve onderdelen en was ik weer klaar voor de 6e en laatste sessie. Yuri heeft de 5e sessie zonder problemen verder uitgereden.

Net voor de laatste sessie van de dag ....

Net voor de laatste sessie van de dag ....

De laatste sessie was bij mij na 2 rondes de accu leeg. Het bleek dat enkel het test programma tegen diep ontladen al minstens 60 minuten duurde en tevens een druppellader minder geschikt is om snel een accu te laden. Voor mij was het daarmee gedaan. Enkele minuten later kwam Yuri ook binnen nadat er was afgevlagd en dat was het einde van een zeer geslaagde, mogelijk de laatste van het seizoen, circuit dag.

Eventueel film materiaal van deze dag is nog in de maak, wordt vervolgt!

VN:F [1.9.1_1087]
Rating: 10.0/10 (2 votes cast)
Raceverslag: 23-09-2011 Bochtgemist @Mettet, 10.0 out of 10 based on 2 ratings